Ik ben bang dat het alleen nog maar slecht kan aflopen met de democratie

Rust zacht democratie, alvast

De uitslag van de Duitse verkiezingen is precies zoals voorspeld: CDU/CSU als grootste partij op de voet gevolgd door AfD. Eigenlijk is alleen de relatief hoge winst voor Die Linke een kleine verrassing.

De vraag is: und jetzt?

Nu komt er, zeer hoogstwaarschijnlijk, wéér een regering van CDU/CSU met SPD, ook al heeft Duitsland juist expliciet aangegeven helemaal klaar te zijn met SPD. 

Maarja, die gruwelijke, democratie- en kiezers-hatende ‘brandmuur’ tegen ‘extreemrechts’, dat walgelijke, harteloze monster, bestaat nog steeds en verdeelt de Duitse samenleving nog steeds in tweeën. CDU/CSU zal daardoor niet met AfD kunnen regeren.

Terwijl uitgerekend Duitsland toch moet beseffen dat verdeeldheid zaaiende muren wel het laatste is wat je overeind moet laten staan. Hoeveel ervaring met muren kun je eigenlijk negeren?

En weer zal het daardoor niet lukken de noodzakelijke strenge asielregels door te voeren om eindelijk eens iets te kunnen doen aan de nu al zo lang voortdurende Duitse asielcrisis. Wéér niet.

AfD de grootste

Dus zal, uiteindelijk, gaan gebeuren wat AfD nu al voorspelt: op een dag wordt AfD de grootste partij, dankzij het uitblijven van asielmaatregelen die door steeds meer Duitsers zullen worden geëist. 

Sowieso: wat de nieuwe regering ook zal gaan doorvoeren, er zal echt geen einde komen aan de reeks van aanslagen door asielzoekers. Er komt echt geen einde aan de parade van islamisten die het Westen en Duitsland zo hard haten dat ze alleen nog maar dood en verderf willen zien in de Duitse straten. De misdaad zal alleen verder toenemen, net als het gevoel van onveiligheid op straat. 

Er zullen weer kinderen en vrouwen worden verkracht en vermoord, opnieuw zullen auto’s inrijden op mensen, opnieuw zullen kerstmarkten worden opgeschrikt door aanslagen, opnieuw zal Duitsland geschokt zijn, woedend de straat op gaan om wanhopig en murw gebeukt een einde aan de ellende te eisen.

Een einde dat er niet komt. Dat er nooit komt.

Want ik vrees dat dit einde er ook niet komt onder een regering met AfD. Ook de AfD zal niet in staat zijn een halt toe te roepen aan de misdaad, de aanslagen, de haat. Die geest is uit de fles en gaat nooit meer terug de fles in. 

Ik ben bang dat het alleen nog maar slecht kan aflopen. Met Duitsland, met Europa. 

En we hebben het aan onszelf te danken. We hebben de haat geïmporteerd, de jihadisten en Westenhaters met open armen welkom geheten. We hebben ze bijna gesmeekt hierheen te komen. We hebben ons eigen monster gebaard.

Wat rest is extremisme

We hebben onze billen gebrand en zullen op de blaren moeten zitten. Lang, heel lang op de blaren moeten zitten, net zo lang tot we het niet meer uithouden en we bereid zijn alles van waarde op te geven en ons opnieuw te bezondigen aan zaken waarvan we altijd hebben beweerd dat we ons er nooit meer aan zouden bezondigen. 

Alles wat straks rest is extremisme. De AfD zal gematigd blijken bij wat er straks komt. Wie denkt dat AfD ‘extreem’ of ‘radicaal’ is, heeft nog niets gezien. En besef ook: Duitse jongeren stemden massaal Die Linke, een extreemlinkse (radicaal-linkse) partij. Ook over links kan het dus alleen maar slecht aflopen, met een nog radicalere, communistische versie van links. Communistisch links tegenover extreemrechts, tel uit je winst,

En dan ben ik nog optimistisch over de relatief beperkte snelheid waarmee het einde van de democratie zich voltrekt, kun je nagaan. Ik geef het nog wel 10, 15 jaar voordat de democratie zoals we die kennen ophoudt te bestaan, maar er zijn er genoeg die nu al geen cent meer geven voor de waarde van de democratie. Die denken dat het binnen nu en een paar jaar al is bekeken. 

Hoe dan ook, we verkeren in de terminale fase. Pijn bestrijden en het leven zo comfortabel mogelijk maken is al wat ons nog rest. Beter zoeken we nu alvast een mooie grafsteen uit. Of een urn. Wie gelooft kan nu het beste gaan bidden.

Realisten nemen afscheid, cynici sturen zichzelf een kaart met ‘beterschap’. 

Rust zacht democratie, alvast, bij dezen.